Feestend feministisch Nijmegen

Veel vorm, weinig inhoud

Reageer op dit artikel in het forum

De jaarlijkse viering van Internationale vrouwendag op acht maart biedt de mogelijkheid om het feministisch gehalte van Nijmegen weer eens te peilen. De organiserende groepen geven echter steeds meer gehoor aan de wens om een feestelijke viering te houden. Zo dreigt de inhoudelijke emancipatiegedachte op de achtergrond te raken.

door Carin Hereijgers

Er waren dit jaar rond acht maart meerdere vieringen georganiseerd. De Tandem meidenclubs hielden dit jaar voor het eerst hun jaarlijkse, gezamenlijke feest op acht maart. De Mega Future Mix, een programma om na te denken over de toekomst, trok een groep van zo'n tachtig jonge meiden uit alle hoeken van de stad.. Het werd een verwendag met kapsels en futuristische kleren met aan het eind zo'n dertig meisjes die zelfbewust over de catwalk in jongerencentrum de Mix liepen. De viering van de Vrouwendag op de universiteit verliep met een gratis lunch en een lezing. Het onderwerp kleding was wat damesachtig, al beschreef vrouwenstudiestijdschrift Raffia de etnische aspecten van kleding en lichtte spreekster Wilma Bouwman de gendersociologie toe van 'onze tweede huid'. Met tweehonderd bezoekers was de belangstelling groot.

Bij de stedelijke viering van de vrouwendag in wijkcentrum de Ark had Tandem uit de hele stad cursisten weten te mobiliseren. De Opstap, cursuscentrum in Oost, etaleerde haar verscheidenheid van aanbod (zoals djembe spelen, buikdansen). De vrouwen van de WOUW (Wijzer Ouder Worden) zorgden daarbij voor wat tinten grijs in de zaal. Zo kende de middag een gekleurd publiek van zo'n driehonderd vrouwen. Het thema dansen uit de vier windstreken stond garant voor multiculturele ontmoeting. Inhoudelijk beperkte het programma zich echter daartoe. Uit een vorig jaar gehouden enquête was gebleken dat de bezoeksters weinig behoefte hadden aan informatievoorziening en liever de vrouwendag gewoon feestelijk wilden vieren. Ook burgemeester Ter Horst, die de middag opende, verwees hiernaar. Was de vrouwendag vroeger een dag van strijd, nu was ze blij dat het voornamelijk een feest is.

Vlak voor de acht maart vieringen verscheen de bijgewerkte Vrouwenwijzer van Documentatiecentrum De Feeks. De nog steeds fraai vorm gegeven kaft herbergt een vernieuwde lay-out, maar verder weinig nieuws. Er zijn weinig organisaties uit de Vrouwenwijzer verdwenen en hier zet zich dus ook het beeld voort van probleemloos voortkabbelende emancipatie-activiteiten. Maar schijn bedriegt.

Zo maakte het Lesbisch Archief weliswaar een doorstart na het stoppen van de subsidie van de gemeente. Het luiden van de noodklok leverde een begin van een groep 'vriendinnen' op , die het archief financiële steun boden. Maar de noodklok kan niet jaarlijks geluid worden en zo blijft de toekomst van het archief onzeker. Ook documentatiecentrum de Feeks verkeert in een wankele positie. Provinciale Staten houdt stevig de vinger aan de pols om over anderhalf jaar goed zicht te hebben op fuseringsmogelijkheden van provinciale emancipatie-organisaties. In de huidige voorbesprekingen staan de organisaties op zichzelf nog in het voetlicht, maar mocht de discussie aan de orde komen of vrouwenemancipatie nog wel gesubsidieerd moet worden, dan ontstaan er alsnog moeilijkheden.

Deze discussie is met name afhankelijk van het provinciale, politieke klimaat. Het Nijmeegse politieke klimaat lijkt in ieder geval uitnodigend te zijn voor vrouwen. Zeventien vrouwen zijn op 6 maart in de raad gekozen. Vier van hen waren lijsttrekker en de fractie van de Stadspartij leefbaar Nijmegen bestaat zelfs geheel uit vrouwen. Het is afwachten of voor deze vrouwen, in navolging van de burgemeester, emancipatie misschien ook slechts een feestelijk gegeven is of dat er tevens aan de minder feestelijke, inhoudelijke kanten invulling zal worden gegeven in de raad en daar buiten. Het is immers nog niet zo heel lang geleden dat de subsidie voor een evenement als de stedelijke viering van internationale vrouwendag nog op de tocht stond.