Robert Meijerink wil bij elk concert een volle zaal. foto: archief Doornroosje

„Een vriendenclubje was er al vroeg fanatiek mee bezig en ik kreeg de smaak te pakken”, vertelt Meijerink. De Twentse zanger en cabaretier Andre Manuel, net als Meijerink afkomstig uit Diepenheim, behoort al snel tot die artiesten die Meijerink op zo veel mogelijk podia wil krijgen. Hij fungeert een aantal jaren als diens toermanager.

Na zijn verhuizing naar Nijmegen komt Meijerink rond 2000 bij de Valkhofaffaire terecht.

Daar mag hij zijn talenten als organisator en programmeur verder ontwikkelen en kan hij zijn netwerk uitbreiden. Zo raakt zijn naam meer en meer bekend in het circuit. Bij toeval ontmoet hij Doornroosje-programmeur Albert Reinink die op het punt staat te vertrekken naar het Burgerweeshuis in Deventer. En zo is Meijerink vanaf 2003 verantwoordelijk voor het wekelijkse aanbod aan concerten in ‘Roosje’. Hij is ook nog altijd verbonden aan het gratis Affaire-festival tijdens de Vierdaagse en verzorgt ook ieder jaar de programmering voor Eurosonic Noorderslag in Groningen.

Meijerink werkt welhaast met de drang van een missionaris om zijn geloof aan de rest van de wereld uit te dragen. Zijn filosofie is simpel: „Als ik ervoor kan zorgen dat een band die vandaag op ons podium staat daarmee een kans maakt om morgen in het Gelredome of de Heineken Music Hall op te treden, steltmij dat meer dan tevreden.”

Door zijn ruime ervaring als programmeur heeft Meijerink een goed getraind oor voor muziek ontwikkeld. Een voorbeeld hiervan is de vrij populaire groep Florence & the Machine, die nu makkelijk het hoofdpodium op Pinkpop weet te vullen. Dit nadat zij eerst een publiek aan zich heeft weten te binden door in Roosje op de planken te staan.

Daar is Meijerink best wel trots op. „Via dezelfde route is Radiohead begin jaren negentig ook doorgebroken. Daar zorgt Roosje voor, maar ook kleinere clubs als Merleyn en het helaas ter ziele gegane Steigertheater.”

Meijerink benadrukt dat het in Nijmegen goed gesteld is met de muzikale infrastructuur: „Doordat er veel studenten zijn, komt er relatief veel jong poptalent bovendrijven. Het is bovendien een publiek dat zich telkens opnieuw tot popmuziek aangetrokken voelt. Maar eigenlijk heeft heel Nederland een geweldige infrastructuur op popgebied. Ik vind het dan ook gekkenwerk dat de BTW op concertkaarten vorig jaar is verhoogd van 6 naar 19 procent.”

Wat Meijerink eveneens bezighoudt naast de hoge kwaliteit van het programma is het op peil houden van de bezoekersaantallen. „110 Concerten per jaar moet toch wel garant kunnen staan voor 110 keer een volle zaal, althans dat is wel mijn streven”, zo laat hij strijdlustig weten.

Hij is zeer te spreken over het zalenaanbod in Nijmegen. „In LUX kun je staand of zittend naar optredens kijken van bijvoorbeeld wereldmuziek-acts en in Merleyn kun je naar kleine en lokale bandjes kijken op weg naar mogelijk nog meer bekendheid. Die verscheidenheid is wel een luxe”, aldus Meijerink.

Bij de vraag welke artiesten we nu nog niet kennen, maar als het goed is over een goed half jaar wel, tovert Meijerink al gelijk twee namen uit zijn hoed: „Let de komende tijd goed op de jazzy soul van Jonathan Jeremiah en de lokale rockband Automatic Sam.” •