Een sauna mag natuurlijk niet ontbreken op De Hof van Wezel. [foto Jan Lintsen].
Op drie kwartier fietsen van Nijmegen ligt De Hof van Wezel: een landerij voor duurzame en betaalbare recreatie. Eigenaar Arnold Jansen voerde dertig jaar strijd voor hij de vergunningen rond had voor zijn recreatielanderij. „De politiek doet op het terrein van recreatie te weinig voor mensen met een laag inkomen”, vindt hij.

Arnold Jansen (1952) kocht als 28-jarige van zijn ouders vijf stukken grond tegen de taxatiewaarde, een schappelijke prijs. Na de ruilverkaveling bezat hij een mooi terrein van twaalf hectare met weilanden en een door zijn vader aangelegd bos gelegen aan het riviertje de Wetering. Zijn vader en moeder hadden een hobbyboerderij. Zijn vader werd overspannen en zijn moeder had reuma, daarom werd Jansen vrijgesteld van dienstplicht en kon hij veel helpen op de boerderij. Samen met zijn vader werkte Jansen aan de vergroening van het terrein en de verzorging van de boerderijdieren. In die tijd ontstond zijn plan om op De Hof vijftig kleine boerderijtjes neer te zetten voor senioren. Maar het plan kwam niet van de grond. Jansen is vanaf 1982 bezig geweest om een vergunning voor zijn recreatielanderij De Hof van Wezel te krijgen maar verkreeg deze, na een lange strijd, pas in 2012. Jansen: „Omdat we steeds geen bouwvergunning kregen, zijn we gewoon begonnen voor andere groepen, als sociaal recreatiepark voor mensen met een smalle beurs. We begonnen met mensen uit de volkswijken van Nijmegen, krakers en creatievelingen. Ik werkte als medewerker in de voedingsmiddelenindustrie, wat ik 23 jaar heb gedaan, naast de ontwikkeling van De Hof. Doordeweeks hield mijn vader Hend de boel in de gaten. Hij kaartte gezellig met de mensen, maar had onvoldoende in de gaten waar zaken niet goed liepen. Daar kwam ik dan in het weekend achter.”

De Hof van Wezel combineert natuur en duurzame recreatie. [foto Jan Lintsen].
Woonwagens
Voor het verwezenlijken van De Hof van Wezel voerde Jansen lang strijd. In 1992 kreeg hij een tijdelijke vergunning voor verblijfsrecreatie en begon hij met vijf staplekken. In 1995 wilde de gemeente Beuningen meewerken aan een bestemmingsplanwijziging, waarop Jansen zijn bedrijf inschreef bij de Kamer van Koophandel en investeerde in de aanleg van water en elektriciteit. „Vanaf het begin had burgemeester Zijlmans van Beuningen iets tegen De Hof en greep hij alles aan om De Hof tegen te werken en liefst te laten sluiten. In 1996 protesteerden enkele van de ons omringende boeren en Stichting Milieubeheer Nijmegen tegen het onttrekken van landbouwgrond voor recreatie. Daarop werkten de gemeente Beuningen en de provincie Gelderland niet meer mee aan een bestemmingsplanwijziging. In 1999 dwong een positieve uitspraak van de Raad van State hen om het bestemmingsplan te wijzigen vóór 2002, maar dat gebeurde pas in 2012. Ondanks de tegenwerking, groeide De Hof gestaag van vijf naar de honderdvijftig vaste kavels nu. Daarnaast is er een kampeerterrein.”

Er is veel te weinig aandacht voor recreatie voor mensen met een smalle beurs, vindt Arnold Jansen. [foto Jan Lintsen].
Jansen omschrijft de filosofie achter De Hof van Wezel: „We creëren een groene oase van rust, waar mensen kunnen recreëren en werken met respect voor elkaar en de natuur. Iedereen vindt op De Hof ruimte en mogelijkheden om creatief en muzikaal bezig te zijn.” Op de kavels mogen de huurders zelf weten wat ze doen. Er zijn ateliers, vakantiehuisjes, caravans, woonwagens, moestuinen en weilanden voor boerderijdieren. Jansen: „Er is een enorme vraag naar dit soort kavels. Omdat de bouweisen heel erg opgeschroefd zijn en bouwvergunningen algauw tweeduizend euro kosten, kunnen de huurders jammer genoeg niet meer bouwen wat ze willen. De laatste jaren plaatsen ze daarom vooral caravans en woonwagens.” Het is Jansen een doorn in het oog dat alle recreatieadviseurs en politici alleen maar praten over hoe je meer geld kunt verdienen door groter en duurder te bouwen: „De Kwakkenbergcamping in Nijmegen is al sinds 2001 weg. Je hebt De But in Berg en Dal, De Hof van Wezel in Beuningen en hier en daar een minicamping. Voor mensen met een laag inkomen is er steeds minder. En de politiek doet er niets aan. Ik vind dat elke stadsregio enkele recreatieterreinen moet hebben voor mensen die gesteld zijn op hun vrijheid, op eenvoud en betaalbaarheid.”

Wielewaal
De gemeente Beuningen zag kans om aan De Hof te verdienen. De organisatie van het driedaagse muziekevenement Down the Rabbit Hole moest 1,50 euro per persoon per nacht toeristenbelasting betalen. De gemeente bedacht in 2015 dat ook Jansen toeristenbelasting moest betalen, en wel met terugwerkende kracht over vijf jaren. Weer was er strijd. Uiteindelijk moest Jansen de helft betalen. De kavelhuur is door die toeristenbelasting tweehonderd euro per jaar duurder geworden. Ondanks jarenlange strijd met de gemeente Beuningen en met sommige boeren wil Jansen blijven samenwerken: „Er waren boeren die de leus van het Zwart Front, gelieerd aan de NSB in de oorlog, gebruikten: Boerenland in boerenhand. Dat vond ik heftig. Maar ik wil met iedereen in gesprek blijven. Je hebt elkaar nodig. Nu zijn er weer plannen om vier weilanden vol zonnepanelen te zetten en hoge windmolens te bouwen.” In 2016 stemde hij toe om ambassadeur voor Beuningen te worden bij de wedstrijd ‘Entente Florale’. Het ging bij deze wedstrijd om de titel ‘het groenste dorp van Nederland’. De afsluitende bijeenkomst was op De Hof met naast de jury, het college van burgemeester en wethouders, ambtenaren en Hofartiesten: „We vertelden dat we een ontmoetingsruimte wilden maken voor het culturele leven op De Hof, De Wielewaal, waar ook cursussen en workshops gegeven konden worden. Daar werd vanuit de gemeente Beuningen positief op gereageerd. De gemeente leverde een financiële bijdrage voor de oprichting van Stichting Culturele Activiteiten Hof van Wezel. Ik ben voorzitter van de stichting, die financieel los staat van De Hof. Er zijn workshops, optredens en wekelijks een jamsessie en een baravond. In coronatijd wordt er weinig georganiseerd. Maar mensen zijn altijd welkom om op De Hof van Wezel een kijkje te nemen.”

Recreatielanderij De Hof van Wezel
Alle kavels op De Hof van Wezel zijn bezet. De huurders zorgen er samen voor dat De Hof leeft, dat het toiletgebouw schoon blijft en dat er activiteiten zijn. Sinds 2000 maken de recreanten gebruik van een weggeefwinkel. Er is jaarlijks een vergadering van alle huurders. Daarnaast bestaat er een Hof Advies Groep, een soort parlement van acht personen: Jansen plus zeven huurders, die de huurdersbelangen behartigen en Hofactiviteiten coördineren. Veel huurders van De Hof van Wezel zijn muzikant of kunstenaar. Daarnaast zijn velen actief met tuinieren en spiritualiteit. Zelf schrijft Jansen, over de hele procedure van De Hof en over de kloosterorde de cisterciënzers, die bezittingen hadden in het Land van Maas en Waal, waaronder het perceel ‘Kloosterkamp’ op De Hof van Wezel: „Ik breng in mijn verhaal de overeenkomsten tussen de geest en werkwijze van de cisterciënzers en onze eigen filosofie en werkwijze aan de orde.” Ook heeft hij plannen om documentaires over De Hof en de kloosterorde te maken. Zijn vrouw Marjolein Hermsen, moeder van hun twee zonen, zorgt voor de boerderijdieren en geeft paardrijlessen. Daarnaast tekent en schildert ze. Er worden vanaf 2001 bijna elk jaar creatieve evenementen georganiseerd. De Hof van Wezel deed mee aan de Beuningse Kunstroute en organiseerde van 2001 tot 2016 het driedaagse Hoffestival, waar meestal rond de dertig bands optraden. Maar geleidelijk aan werd dat festival te groot voor het terrein. Daarom is de opzet veranderd. In 2019 werd voor het eerst de Hofmakerij georganiseerd: regiogericht, kleinschaliger en met minder muziek en meer kunst en cultuur. Hier laten de recreanten zien hoe ze zich vermaken, tuinieren, bouwen en creatief bezig zijn. En er worden workshops gegeven.


U kunt reageren op dit artikel via een e-mail naar redactie@denijmeegsestadskrant.nl