De Staat brengt haar vijfde plaat uit. Foto: Pooneh Ghana.

De vijfde plaat van De Staat, Bubble gum, kan men het best typeren met twee woorden: lichtvoetig en sinister. Lichtvoetig omdat de prominent aanwezige elektronica de plaat een opzwepend en dansbaar geluid geven. Daarnaast sinister omdat diezelfde geluiden op gezette tijden doen terugdenken aan de begintijd van de house eind jaren tachtig, begin jaren negentig. In de teksten is voorman Torre Florim zich er pijnlijk van bewust in welke verwarde positie de wereld anno 2019 verkeert.

Die wereld is er een waarin we te maken hebben met een ‘big deal maker and orange entertainer’, die tot onze verbazing, met schijnbaar gemak, zijn land en tegelijkertijd de wereld regeert en domineert. En die de waarheid naar believen naar zijn eigen hand zet. Gewoon: ‘f+ck up the facts’. En denk maar niet dat Florim het heeft over ons staatshoofd in het openingsnummer Kitty Kitty. Florim bezingt nuchter, op het laconieke af, niet alleen zijn eigen staat maar ook de staat van de door sociale media en massacommunicatie gecontroleerde moderne samenleving. Florim als sociaal commentator, zo kun je zijn tekstuele invulling grotendeels voor de gehele plaat wel noemen. We worden gedicteerd door gators, lees roofdieren, die hun prooi besluipen, bespieden en ten slotte vermorzelen. Maar zelf helpen we ook onze planeet om zeep: ‘We burned a hole in time’, zo beziet Florim een wereld die bijna vergaan is.
Nummers als Pikachu en Me time gaan het ongetwijfeld op het podium en in de zalen goed doen. Laatstgenoemd nummer heeft de potentie om de nieuwe Witch Doctor te worden. Die song van alweer zes jaar geleden bracht en brengt nog steeds het publiek in een kolkende extase. Me time misstaat zelfs niet op een dancefestival als Emporium. En dat voor een rockband. Gitarist Vedran Mircetic is er wel maar het zijn de toetsen van Rocco Hueting die de boventoon voeren. Maar er gebeurt meer op deze plaat. I wrote that code ademt de sfeer van de virtuoze jazzrock of fusion zoals die in de jaren zeventig opkwam. Weather Report, Return to Forever, groepen die met vakkundige precisie hun gecompliceerde jazzritmes koppelden aan de heftigheid en urgentie van de rock.
Ritmisch is de plaat zeker: het handelsmerk van liedjesschrijver Florim. Stekelig, hoekig, beklemmend en bezwerend. Nogmaals, Me time is daar het beste voorbeeld van. Florim slaat zelfs een beetje aan het rappen. In I’m out of your mind horen we een ode aan de aloude Beastie Boys. Voor de enige gastbijdrage tekent zangeres Tessa Douwstra, alias Luwten. Zij schreef mee aan het mooie en meeslepende duet Tie me down.

Voor de rest is de plaat honderd procent het werk van deze vijf Nijmeegse topmuzikanten. Geen covers, alles uit eigen koker, en ook bij de productie nam de band het heft in eigen handen. Klaar om wederom voor volle zalen en wellicht arena’s te zorgen. Op 20 april staat De Staat op Paaspop in Schijndel.

auteur: Pim van Ginneken


U kunt reageren op dit artikel via een e-mail naar redactie@denijmeegsestadskrant.nl