De Palestijnse dichter Amal Karam voert actie voor haar landgenoten. Foto: Obed Brinkman.

Mijn moeder behaalde haar middelbareschooldiploma tegelijk met mij toen ze begin twintig was en al drie kinderen had. Zij studeerde door en werd verpleegkundige. De droom uit haar jeugd kwam zo uit. Zij zorgde dat haar vijf kinderen allemaal studeerden en sterk in hun schoenen staan in het leven: “Zo maak je je eigen identiteit, nadat die van je geroofd werd.”

Mijn moeder is een voorbeeld van de Palestijnse vrouw: sterk, ambitieus, intelligent, doelbewust, strijdbaar, liefdevol, altruïstisch. Je vindt haar in de politiek, kunst, literatuur, mode, onderwijs en zorg, media, wetenschap. Kortom, overal waar zich mogelijkheden aandienden. Ze is de drager van het huis en het Palestijnse volk, de bewaker van de Palestijnse identiteit en ze geeft deze door. Ze zorgt goed voor zichzelf, voor alles wat Palestijns is en voor wat leeft.

In Gaza is het doel van Israël om zo veel mogelijk Palestijnse kinderen en vrouwen te vermoorden. Zo denkt Israël de etnische zuivering van het Palestijnse volk te realiseren, om een groot Israël in het Midden-Oosten te creëren. Dit koloniale project heet zionisme. De Gazaanse vrouwen beseffen dat en daarom zijn ze bereid veel kinderen te baren. Om Palestina demografisch sterk te houden, ondanks de bezetting en onderdrukking.  Zij gaan voor het leven terwijl Israël voor hun dood gaat: ‘All of them’, zoals openlijk gezegd wordt in Israël. Een vijftienjarig meisje heeft al vijf oorlogen in Gaza meegemaakt en nu een genocide.

Pijn

Zoals veel Palestijnen die als vluchteling geboren zijn, aanschouw ik nu in Nijmegen de genocide. Ik strijd ertegen, terwijl gevoelens van pijn, woede en machteloosheid aan mij vreten. Demonstreren, debatteren, voorlichting geven, benefiets organiseren, doneren, bij veel bestaande actiegroepen aansluiten. Ik doe dit allemaal naast mijn baan in het onderwijs en toch voelt het als te weinig.

De Palestijnse vrouw heeft continu met geweld te maken. Soms ook achter de voordeur, als mannen het geweld wat hen aangedaan is afreageren. Het eergevoel en waardigheidsgevoel zijn zo sterk bij de Palestijnen, dat Israël dat als verzet ziet en hen continu vernedert en ontmenselijkt. Israël zet verkrachting in bij mannen, maar voornamelijk bij vrouwen. Zeker honderdtwintig vrouwen uit Gaza zijn verkracht, waarschijnlijk veel meer. Sommige vrouwen dragen zelfs het kind van hun verkrachter(s). Abortus is een lastige zaak om religieuze redenen. Hoe voelt zo’n vrouw zich, naast al het verlies, de verminkingen en het verhongeren van eigen kinderen en familieleden?

Ondanks woede, onmacht, trauma’s en bodemloze pijn, blijft de Palestijnse vrouw veerkrachtig  strijden voor het voortbestaan en het behouden van de identiteit van het Palestijnse volk.

Zwart

Met een groep Nijmegenaren hebben we Mensen in het zwart opgezet. We staan elke laatste zaterdag van de maand op het Koningsplein om omstanders te informeren en duidelijk te maken dat de genocide en bezetting moeten stoppen en dat Nederland zich aan het internationale recht en de eigen grondwet moet houden.

Deze column stond in de themakrant Vrouwen in Nijmegen van de zomer 2025. Elke donderdagavond om 18 uur is er al vele maanden een protest tegen de genocide op het Stationsplein.


U kunt reageren op dit artikel via een e-mail naar redactie@denijmeegsestadskrant.nl