Deze nogal indringende tekst staat te lezen op een gebouw in het centrum van Eindhoven. Wat vooral opvalt is het woord nu. Nú met nadruk belichaamt een sense of urgency. Dat het een marketinggimmick is doet er niets aan af.

Dat de toekomst steeds belangrijker wordt klinkt nogal gratuit, als je haar beschouwt als een immer wijkende horizon; een denkbare lijn die steeds verder opschuift naarmate je dichterbij komt. Dit is voor beleidsmakers erg handig, maar voor degenen die lijden aan het beleid of wachten op de beloofde verbetering, kan het niet snel genoeg gaan. De toekomst is die onbekende ander die zegt: „Ik ben hier. Kijk niet door me heen. Loop me niet voorbij.” Het is de tijd die ons tegemoet treedt en zegt: „Deal met mij, ik sta voor je neus! Beter kom je mij nu onder ogen.” De toekomst is de tijd die (naar) ons toekomt en die door acties present wordt gesteld. Mensen worden wakker geschud en geplaatst voor een voldongen feit. Tenminste, het is een fait accompli voor wie de andere kant op keek.

Niets is zo tergend als weten dat je gelijk hebt, maar niet te worden gehoord. Gelijk hebben is één ding, maar gelijk krijgen heeft meer voeten in de aarde. Dat weten de demonstrerende boeren ook. Zij laten er met hun demonstraties, nu de lockdown geluwd is, geen gras over groeien en gaan er met gestrekt been in. Het precaire evenwicht van de stikstofnorm of het eiwitgehalte in veevoer is voor hen geen boekhoudkundige kwestie maar een oprechte zorg om het welzijn van de levende have. Het is ook de zoveelste boerenpesterij.

Urgentie tref je ook aan bij de Black Lives Matterbeweging die voornamelijk jongeren aanspreekt. Een volkomen begrijpelijke situatie in het huidige Nederland, dat lange tijd weigerde om zich een immigratieland te noemen. Publicist Paul Scheffer schreef hier onlangs over in de NRC. Nederlanders met een migratieachtergrond tref je anno nu in alle beroepsgroepen aan. Durf dit te erkennen en te omarmen, in de wetenschap dat deze ontwikkeling in de komende decennia alleen maar verdergaat.

Diversiteit kan en mag geen buzzwoord meer zijn. Het is geen containerbegrip dat te pas en te onpas ter tafel komt tijdens een talkshow. Alleen praten over iets in een tijd van doen-denken kan niet meer. Roepen dat het roer om moet, maar strak op een eigengereide koers blijven, evenmin.

Urgentie staat voor inhaalslag. De bekende uitdrukking ‘verloren tijd wordt nooit meer ingehaald’ heeft betrekking op chronos, de letterlijke tijd in uren, dagen et cetera. Maar de tijdsgeest, kairos, kent geen tijd. Als de geest uit de fles is, word je meegenomen op een transitiegolf op weg naar verandering. De traditionalisten zullen mij dit niet in dank afnemen. Je kunt maar beter meegaan in de veranderingen die op til zijn. Eenmaal de transitie voorbij, zit je in een nieuw tijdperk. Urgentie is de verkorte tijd tussen idee-praten-uitvoering. Urgentie duldt geen uitstel. Het is in your face. Het is er al, zie je het niet?


U kunt reageren op dit artikel via een e-mail naar redactie@denijmeegsestadskrant.nl